Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Τα κριτήρια επιλογής ενός ψηλού παίκτη



Οι επιδόσεις της χώρας μας στο άθλημα του μπάσκετ σε παγκόσμιο επίπεδο, οι πολυάριθμοι αγώνες που έχει δώσει και οι πολλαπλές επιτυχίες κατάφεραν με τη πάροδο του χρόνου να κεντρίσουν το ενδιαφέρον όλων και να βοηθήσουν στην περαιτέρω εξάπλωση του.

Οι προπονητές σε όλες τις χώρες του κόσμου μπορούν να επιλέξουν τους καλύτερους καλαθοσφαιριστές και να τους εντάξουν σε ομάδες. Η μέθοδος που χρησιμοποιούν για την επιλογή εξαρτάται από τις επιθυμίες του καθενός. Η επιστήμη της Προγνωστικής μπορεί να ωφελήσει  πάρα πολύ σε αυτό το τομέα. Είναι  μια επιστήμη που μπορεί να προβλέψει βάση δεδομένων και αλγορίθμων, αναλυτικών ερωτημάτων και τεχνικές μηχανικής μάθησης την πιθανότητα μελλοντικών αποτελεσμάτων στηριζόμενη σε ιστορικά στοιχεία. Σε συνάρτηση με τη Προγνωστική επιστήμη και η Ιατρική έχει πολύ στενές επαφές με ολόκληρο το φάσμα του αθλητισμού. Δίχως αυτήν ίσως να μην υπήρχαν τόσο καλά αποτελέσματα και κορυφαίες στιγμές στον αθλητισμό.

Το ποια θα πρέπει να είναι η διαμόρφωση ενός ψηλού παίκτη αλλά και γενικά ενός μπασκετμπολίστα θα πρέπει να περνάει πρώτα από όλα από ένα κρίσιμο στάδιο. Πριν να γίνει μπασκετμπολίστας θα πρέπει να γίνει αθλητής που σημαίνει ότι θα πρέπει να αναπτύξει μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα.

Κριτήρια επιλογής:

1.Τα ανατομικά του χαρακτηριστικά

2.Τα φυσιολογικά του χαρακτηριστικά

3.Τα ψυχολογικά του χαρακτηριστικά

α)Αντίληψη του παιχνιδιού

β)Το ενδιαφέρον για το παιχνίδι

γ)Το ταλέντο του

δ)Η εξυπνάδα του

ε)Ο χαρακτήρας του

στ)Η προσωπικότητα του

4.Οι ικανότητες και ο συγχρονισμός των κινήσεων του

α)Η ταχύτητα του

β)Η δύναμη του

γ)Η αντοχή του

δ)Η ευκινησία και η ευλυγισία του

5.Η ηθική και η θέληση του

6.Οι προβληματισμοί

α)Η ηλικία του

β)Η συμφωνία των γονέων του

γ)Η σχολική του πρόοδος

δ)Το κοινωνικό του περιβάλλον

7.Ο προπονητής

α)Εξουσία και κύρος

β)Οι παιδαγωγικές γνώσεις

γ)Η προπονητική εμπειρία

δ)Η ετοιμότητα

ε)Ο ενθουσιασμός

8.Οι συνθήκες και τα εργαλεία προπόνησης

9.Η ποιότητα, ο όγκος και η ένταση της προπόνησης

Αυτά είναι τα πιο σημαντικά στοιχεία στο χώρο του μπάσκετ.

Τέλος ένας από τους ιδιαίτερους αλλά επίσης σημαντικούς παράγοντες είναι η σωματική κατασκευή του παίκτη που διαμορφώνει ουσιαστικά το στυλ της αθλητικής του προσωπικότητας. Το ύψος, η μορφή , η ανάπτυξη των μυών, το πάχος η ακόμα και η σωματική αδυναμία του είναι στοιχεία που σχολιάζονται από τον κοινωνικό περίγυρο και μπορούν να επηρεάσουν ψυχολογικά τον παίκτη που θα αρχίσει να αναπτύσσει με τη σειρά του ιδιαίτερες συμπεριφορές ανάλογα με το περιβάλλον.




Ασκήσεις ελεύθερων βολών/Άσκηση 15


Stack Single Side Entry


Nuggets/3 Down Ram Double


Nuggets/One pop double


Alexey Shved alley-oop to Thomas/Euroleague 2017-18


St'Jojeph/Zone drag post up


Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

1-4 Clear Back screen


1-4 Clear Back screen


Offside Double Screen Triangle Offense


Ioannis Papapetrou one-handed slam/Euroleague 2017-18


Saint Joseph's/Zone drag


Η ανάπτυξη της φυσικής κατάστασης και της ταχύτητας στις μικρές ηλικίες



Στις νεαρές ηλικίες η ανάπτυξη των μυών του σώματος είναι μεγαλύτερη από αυτή που παρατηρείται στα άκρα. Στην ηλικία των 17 ετών περίπου ένας νεαρός αθλητής διαμορφώνει τη μυική δύναμη του περίπου στα επίπεδα ενός ενηλίκου. Η ανάπτυξη της δύναμης ενός νεαρού παιδιού δεν έχει κανόνες. Δεν ακολουθεί  μια σταθερή σειρά και έχει ακανόνιστο ρυθμό. Στην ηλικία των 6-7 ετών το παιδί παρουσιάζει μια αύξηση της μυικής δύναμης των άκρων και ιδιαίτερα στην περιοχή των καρπών. Πιο έντονος ρυθμός ανάπτυξης της μυικής δύναμης παρατηρείται στην ηλικία 8-12 ετών ενώ ακόμα πιο έντονος στην ηλικία 11-13 παράλληλα δλδ με την ανάπτυξη του γεννητικού συστήματος. Το ίδιο ακριβώς γίνεται και στην ηλικία 14-15 για να ολοκληρωθεί περίπου στην ηλικία 18-20.

Η αύξηση της δύναμης ενός νεαρού παιδιού έχει άμεση σχέση με την αύξηση της μυικής μάζας του, την  αύξηση της διαμέτρου των μυικών ινών, τη μεγαλύτερη αποθήκευση υδατανθράκων και λευκωμάτων καθώς και τη βελτίωση της νεύρωσης των μυών.

Οι νεαροί αθλητές που ασχολούνται με το μπάσκετ αναπτύσσουν περισσότερο τη δυναμική δύναμη παρά την ισομετρική. Το άθλημα δεν έχει ούτε για μεγάλα χρονικά διαστήματα  ισομετρικές τάσεις ούτε αυτές παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο. Ωστόσο οι ισομετρικές ασκήσεις που περιλαμβάνονται στην προπόνηση αναπτύσσουν τη δύναμη, τη στατική αντοχή, τελειοποιούν την αυτονομία του νευρικού συστήματος και μειώνουν το χρόνο των κινητικών αντιδράσεων. Ειδικότερα η χρησιμοποίηση ισομετρικών ασκήσεων σε κορίτσια ηλικίας 13-14 ετών οδηγούν σε αύξηση της δύναμης των άκρων και του σώματος περίπου κατά 40%.Ο μεγαλύτερος ρυθμός ανάπτυξης αυτής της δύναμης έρχεται κατά τους πρώτους μήνες προπόνησης πάνω σε τέτοιες ασκήσεις.

Το ίδιο αποτέλεσμα με τα κορίτσια έχουν και οι έφηβοι στις ηλικίες 16-17 ετών με τη χρησιμοποίηση παρόμοιων ασκήσεων. Η προπόνηση με ισομετρικές ασκήσεις θα πρέπει πάντα να χρησιμοποιείται συνδυαστικά και ακόμα καλύτερα θα είναι να συνδυάζεται με τη χαλάρωση των μυών. Ο λόγος είναι η αποφυγή αρνητικών αποτελεσμάτων πάνω στις συναρμοστικές ικανότητες του αθλητή.

Κατά την εκτέλεση αλμάτων από ένα αθλητή μεγάλο ρόλο παίζει η εκρηκτική δύναμη του.Η ικανότητα του εξαρτάται από την ταχύτητα που αυξάνεται η δύναμη του στη μονάδα του χρόνου. Όσον αφορά την ατομική προπόνηση πάνω στην αλτική ικανότητα του παιδιού θα πρέπει να γνωρίζει κανείς ότι το άλμα του αυξάνει από τα 8-15 έτη περίπου. Σε αυτή την ηλικία και με συστηματική προπόνηση το παιδί φτάνει στην οριοθέτηση του άλματός του.

Η ταχύτητα ενός νεαρού αθλητή, η κίνηση του μέσα στο γήπεδο καθώς και το πόσο γρήγορα εφαρμόζει την αγωνιστική τακτική εξαρτάται από το πόσο γρήγορα εκτελούνται οι νευρικές διαδικασίες. Η ταχύτητα των μυικών συστολών είναι αυτές που δίνουν την επιτάχυνση και την γρήγορη κίνηση. Το πόσο γρήγορα γίνονται οι μυικές συστολές εξαρτάται από τον αριθμό που έχουν οι λευκές μυικές ίνες οι οποίες με τη πάροδο του ηλικιακού χρόνου αυξάνονται.

Το πότε μπορούμε να αναπτύξουμε την ταχύτητα σε ένα παιδί είναι ένα θέμα που μας οδηγεί στη παιδική και προεφηβική του ηλικία. Αυτή η περίοδος είναι η πιο κατάλληλη για την ανάπτυξη της ταχύτητας του.Η οριστική μορφή της ανάπτυξης της έρχεται περίπου στην ηλικία 13-15.Ο ρυθμός με τον οποίο κινούνται τα παιδιά είναι αρκετά βελτιωμένος στην ηλικία 7-10.Όσο αφορά όμως τη δρομική ταχύτητα στα κορίτσια αυτή αυξάνεται μέχρι την ηλικία των 13 και στη συνέχεια αρχίζει να μειώνεται. Στα αγόρια η αύξηση της δρομικής τους ταχύτητας γίνεται από τα 11-15 έτη.

Η ταχύτητα είναι μια ικανότητα που συγκαταλέγεται στις πιο δύσκολες για να επεξεργαστεί .Κατά τη διάρκεια επιλογής νέων αθλητών η ταχύτητα τους θα πρέπει να είναι από τα πιο κρίσιμα στοιχεία μαζί με το χρόνο που χρειάζεται για να προσανατολιστούν  και την ικανότητα τους σε ειδικές κινητικές ενέργειες. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο χρόνος προσανατολισμού και η ικανότητες σε ειδικές κινητικές ενέργειες δε μεταβάλλονται τουλάχιστον μέχρι τα 17 έτη.

Στη συνέχεια ο προπονητής μπορεί να ασχοληθεί με το βαθμό αντίδρασης και ικανότητας που έχει ένα νέο παιδί, με το πόσο χρόνο χρειάζεται για να προσαρμοστεί σε μια κατάσταση του παιχνιδιού, με την οπτική του και γενικά με την αποτελεσματικότητα του πάνω σε ειδικές ενέργειες. Όλα τα παραπάνω αφορούν όμως στοιχεία βαθύτερα του αθλήματος τα οποία το παιδί θα αφομοιώσει αργότερα.
Όσο λιγότερος είναι ο χρόνος επεξεργασίας δεδομένων για τα παιδιά τόσο πιο δύσκολο είναι να έχουν συναρμογή στις κινήσεις τους.Αν βάλουμε ένα χρονικό περιθώριο περίπου 3 δευτερολέπτων για την εκτέλεση μια κίνησης θα δούμε ότι ένας έφηβος ανταποκρίνεται άμεσα ενώ ένα παιδί ηλικίας 12-13 ετών όχι τόσο. Στο μπάσκετ η ταχύτητα μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Δεν είναι όμως αυτό το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι να μπορέσουμε να δώσουμε στους αθλητές τη δυνατότητα της απότομης και άμεσης εναλλαγής των μορφών ταχύτητας.


Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Ασκήσεις screen/Άσκηση 33


High pick and roll offense


DHO/STS


Triangle multi screen offense


David Lighty dunk/Eurocup 2017-18


Celtics/Over the Top Flex PNR


Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

Cvejticanin back step 3point shot/Eurobasket '87 Vs Spain/Day 4


Ισορροπημένη διατροφή-Λειτουργία των υδατανθράκων κατά την άσκηση



Σε προηγούμενα άρθρα μου περί διατροφής είχα τονίσει τη σημασία της πρόσληψης υδατανθράκων στο 50-60% της συνολικής ενέργειας που εισέρχεται στον οργανισμό μέσω της τροφής. Κατά τη διάρκεια της άσκησης υπάρχουν μυς που εργάζονται και ως εκ τούτου χρειάζονται ενέργεια. Η ενέργεια αυτή παρέχεται μέσω των υδατανθράκων οι οποίοι εκτός του ότι είναι μια διαθέσιμη πηγή ενέργειας περιέχουν και αρκετό οξυγόνο. Γίνεται λοιπόν αμέσως αντιληπτό ότι σε προπονητικές επιβαρύνσεις που γίνονται στα όρια της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου οι υδατάνθρακες είναι η πιο οικονομική λύση.

Κατά τη διάρκεια της προπόνησης υπάρχουν διάφορα συστήματα στον ανθρώπινο οργανισμό που φροντίζουν να δημιουργούν αρμονική σχέση όσο αφορά το μεταβολισμό μεταξύ υδατανθράκων και λιπών. Ανάλογα με τον όγκο και την ένταση της προπόνησης τα συστήματα αυτά τίθενται σε λειτουργία. Σε προηγούμενο άρθρο μου είχα κάνει μια παρουσίαση σχετικά με την αποθήκευση γλυκογόνου και λίπους στον οργανισμό. Τα αποθέματα γλυκογόνου μπορεί να φθάσουν περίπου μέχρι τις 2.800 θερμίδες ενώ τα αντίστοιχα του λίπους ακόμα και τις 50.000.Ο οργανισμός αποθηκεύει καλύτερα το λίπος καθώς σε ένα γραμμάριο λίπους μπορεί να αποθηκεύσει περίπου 9 θερμίδες ενώ στο αντίστοιχο του υδατάνθρακα λιγότερο από το μισό. Σε αντίθεση με την αποθήκευση  που ευνοεί το λίπος η ταχύτητα απελευθέρωσης ενέργειας είναι πιο γρήγορη με τον υδατάνθρακα καθώς καταναλώνει λιγότερο οξυγόνο. Συμπερασματικά ο οργανισμός επιλέγει τι από τα δυο θα αξιοποιήσει ανάλογα με τις εκάστοτε συνθήκες προπόνησης.

Οι θρεπτικές ουσίες δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνο με τη περιεκτικότητα τους σε ενέργεια αλλά και με βάση τη δυναμική τους. Δλδ θα πρέπει να δίνεται σημασία στο ρυθμό απελευθέρωσης ενέργειας  ανά λίτρο προσλαμβανόμενου οξυγόνου. Άρα:

1.Σε προπόνηση υψηλής έντασης το σώμα χρειάζεται και ικανότητα μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου και άμεση ενέργεια καθότι το οξυγόνο σε τέτοιες επιβαρύνσεις δεν επαρκεί και το σώμα αρχίζει να αναζητεί ουσίες που περιέχουν οξυγόνο (υδατάνθρακες).

2.Σε προπόνηση χαμηλής έντασης το σώμα δε χρειάζεται άμεσα ενέργεια διότι ήδη διαθέτει αρκετό οξυγόνο. Σε αυτή τη περίπτωση το σώμα χρησιμοποιεί ενεργειακές πηγές με βραδύτερη απελευθέρωση ενέργειας (λίπη).

O οργανισμός κατά τη προπονητική επιβάρυνση έχει ως άμεση προτεραιότητα την αξιοποίηση των λιπών ως πηγή ενέργειας. Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο σε αυτό ο μεταβολισμός των λιπών καθώς η κατάλληλη προπόνηση τον προσαρμόζει.




Αξιοποίηση του μυικού γλυκογόνου

Το μυικό γλυκογόνο και η αξιοποίηση του κατά τη μυική σύσπαση εξαρτάται:

1.Απο την κατάσταση του σώματος κατά τη προπόνηση

2.Απο τη διάρκεια και την ένταση της προπονητικής επιβάρυνσης

3.Απο τα αποθέματα του οργανισμού σε μυικό γλυκογόνο.

Οι επιβαρύνσεις που δέχεται το σώμα διάρκειας μέχρι 15 δευτερολέπτων ενεργοποιούν άμεσα πλούσιες σε ενέργεια φωσφορικές ενώσεις όπως η τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP) και η φωσφοκρεατίνη (CrP).Σε επιβαρύνσεις που ξεπερνούν αυτό το χρονικό διάστημα το σώμα χρησιμοποιεί ως πηγές ενέργειας τους υδατάνθρακες και τα λίπη.

Σε κατάσταση σωματικής ηρεμίας ο οργανισμός αντλεί σχεδόν το σύνολο της ενέργειας από τα λίπη. Υπάρχουν όμως όργανα και ιστοί που συνεχίζουν να εξαρτώνται από τη γλυκόζη. Τέτοια όργανα είναι το κεντρικό νευρικό σύστημα, τα ερυθρά αιμοσφαίρια και η μυελώδης ουσία των επινεφριδίων. Σε αυτή τη κατάσταση οι αθλητές οι οποίοι κάνουν προπονήσεις αντοχής αντλούν την ενέργεια τους κατά 90% από τα λίπη και μόνο κατά 10% από τους υδατάνθρακες.

Στη χαμηλή έντασης προπόνηση ο οργανισμός σιγά-σιγά εισάγει και τη γλυκόζη ως πηγή ενέργειας και αυτό γίνεται ώστε να μπορέσει να δημιουργήσει μια αρμονική σχέση όσον αφορά της παραγωγή ενέργειας μεταξύ υδατανθράκων και λιπών. Στην υψηλής έντασης προπόνηση όμως και ειδικά στους αθλητές που κάνουν πρωταθλητισμό η ενέργεια πολλές φορές μπορεί να προέρχεται από τους υδατάνθρακες σε ποσοστό 90%.

Από τα παραπάνω γίνεται κατανοητό ότι τα πλεονεκτήματα του υδατάνθρακα ενεργοποιούνται μόνο σε υψηλής έντασης προπόνηση. Ο αθλητής όμως που δεν κάνει πρωταθλητισμό αλλά αθλείται για λόγους υγείας η κάνει μαζικό αθλητισμό χρειάζεται συγκεκριμένες ποσότητες ηπατικού και μυικού γλυκογόνου ώστε να μην πέσουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα του και αρχίσει να πεινάει. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο αθλητής μπορεί να αποδώσει μόνο στο 50% της μέγιστης ικανότητας που έχει για παραγωγή έργου.

Στην αντίπερα όχθη, αθλητές που με την κατάλληλη διατροφή έχουν κατορθώσει να αυξήσουν τα αποθέματα υδατανθράκων στο συκώτι τους μπορούν να αντέξουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα προπονητικές επιβαρύνσεις. Ανεξάρτητα λοιπόν απο τους λόγους για τους οποίους αθλείται κανείς τα αποθέματα του γλυκογόνου μπορεί να αποτελέσουν πολύ σημαντικό παράγοντα στην απόδοση του σε αγωνίσματα που απαιτούν αντοχή.

Αποθέματα γλυκογόνου

Στο συκώτι μπορεί να αποθηκευτεί περίπου μια ποσότητα 100g γλυκογόνου. Το γλυκογόνο ρυθμίζει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα και όπως είναι κατανοητό αυτή η ποσότητα του αποθέματος δεν είναι  πάντα σταθερή καθώς ο άνθρωπος μπορεί να συνεχίζει να προσλαμβάνει γλυκόζη μέσω των τροφών. Άρα τα επίπεδα των αποθεμάτων του ηπατικού γλυκογόνου παρουσιάζουν αύξηση μετά από γεύματα ειδικά μετά από αυτά που περιλαμβάνουν υδατάνθρακες. Κατά τη διάρκεια της νύκτας το σώμα δεν τρέφεται και λόγω της μετακίνησης γλυκόζης από το συκώτι στην κυκλοφορία του αίματος τα επίπεδα μειώνονται.

Σε άτομα που δεν ασχολούνται με τον αθλητισμό ο μυς συνήθως αποθηκεύει περίπου 10g γλυκογόνου ανά kg μυικού ιστού που στο σύνολο φτάνει περίπου τα 300g.Η αερόβια προπόνηση και η πλούσια διατροφή με υδατάνθρακες μπορούν να αυξήσουν τα επίπεδα του μυικού γλυκογόνου στα 500g.




Αποικοδόμηση του γλυκογόνου

Το πόσο γρήγορα και σε τι βαθμό θα χρησιμοποιηθούν τα αποθέματα του γλυκογόνου για την παραγωγή ενέργειας εξαρτάται:

1.Απο την ένταση της προπόνησης

2.Απο τη διάρκεια της έντασης της προπόνησης

3.Απο την κατάσταση του σώματος κατά τη προπόνηση

4.Απο την πρόσληψη υδατανθράκων

Η χαμηλή σε ένταση προπόνηση όπως ανέφερα παραπάνω χρησιμοποιεί ως κύρια πηγή ενέργειας το λίπος. Αυτό πρακτικά σημαίνει εξοικονόμηση των αποθεμάτων υδατάνθρακα. Με αυτό τον τρόπο και είδος προπόνησης ένας αθλητής μπορεί να φέρει εις πέρας μια προπονητική επιβάρυνση διάρκειας περίπου 4 ωρών χωρίς να προσλάβει τροφή.

Στην αντίθετη περίπτωση δλδ σε υψηλής έντασης προπόνηση ενεργοποιούνται τα αποθέματα υδατάνθρακα με αποτέλεσμα την εξάντληση τους μετά από 75 λεπτά περίπου. Η απόδοση του αθλητή μειώνεται σταδιακά και του δημιουργείται το αίσθημα της πείνας.

Η κατάσταση του σώματος κατά τη προπόνηση

Η εξάντληση όλων των αποθεμάτων του υδατάνθρακα δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την επιβάρυνση και την ένταση της προπόνησης αλλά σημαντικό ρόλο παίζει και η υποδομή του αθλητή. Δλδ αν ο αθλητής είναι προπονημένος η όχι. Οι αθλητές των αγωνισμάτων αντοχής χρησιμοποιούν περισσότερα λίπη ως πηγή ενέργειας  σε σχέση με τους μέτρια προπονημένους αθλητές άλλων αγωνισμάτων. Αν οι ίδιοι αθλητές αντοχής ασκούσαν προπόνηση επιβάρυνσης στο σώμα τους  τότε θα κατανάλωναν λιγότερους υδατάνθρακες και περισσότερο λίπος που θα χρειαζόταν για τη μυική συστολή.

Αναπλήρωση των αποθεμάτων γλυκογόνου
Πολύ συχνά ίσως συναντούμε αθλητές οι οποίοι ως επί το πλείστον είναι προσανατολισμένοι μόνο στην επίδοση τους και επιθυμούν να αναμετρηθούν με άλλους αθλητές σε έναν αγώνα. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι συγκεκριμένοι αθλητές θα είναι καλό να προσπαθούν να αναπληρώνουν τα αποθέματα των υδατανθράκων και ακόμα καλύτερα θα ήταν να τα διευρύνουν. Η προπόνηση τους θα πρέπει να έχει χαμηλή έως μεσαία σε ένταση επιβάρυνση και η διατροφή τους να είναι πλούσια σε υδατάνθρακες. Με αυτό τον τρόπο είναι βέβαιο ότι θα υπάρχει επαρκή αναπλήρωση των αποθεμάτων του γλυκογόνου τους.




Ο υπερσυμψηφισμός

Η πρόσληψη στον οργανισμό άφθονων ποσοτήτων υδατανθράκων δεν είναι και ο μοναδικός τρόπος για την επαρκή αναπλήρωση του γλυκογόνου. Ο δεύτερος παράγοντας που συμβάλλει σε αυτό είναι να εξαντλήσουν οι μυς που παίρνουν μέρος στη προπονητική επιβάρυνση τα αποθέματα τους σε γλυκογόνο.

Τα αποθέματα των υδατανθράκων κινητοποιούν συγκεκριμένα ένζυμα και διάφορα ρυθμιστικά μέσα του οργανισμού που συντελούν στην αύξηση του μυικού γλυκογόνου καθώς και για την αναπλήρωσή του. Κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης ο οργανισμός προσπαθεί να δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες και προϋποθέσεις για την επόμενη προπονητική  επιβάρυνση από αυτές που είχε δημιουργήσει πριν. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται υπερσυμψηφισμός.

Ο υπερσυμψηφισμός ισχύει και για τη διεύρυνση των αποθηκών του μυικού γλυκογόνου όπως και για την αναπλήρωση τους.Ο μυς που έχει επιβαρυνθεί και έχει εξαντλήσει τις αποθήκες γλυκογόνου του μερικές ώρες αργότερα εμφανίζει έντονες τάσεις πρόσληψης υδατάνθρακα και γι αυτό το λόγο προσλαμβάνει ότι του προσφέρεται σε αυτή τη μορφή. Εδώ σημαντικό ρόλο παίζει η σωστή λήψη που μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε διπλασιασμό του αποθηκευτικού χώρου του γλυκογόνου. Φυσικά αυτό δεν θα γίνει μέσα σε λίγες ώρες. Απαιτεί τουλάχιστον 3 μέρες και οι αθλητές που κάνουν πρωταθλητισμό πρέπει να το γνωρίζουν ώστε να κάνουν σωστά τον προπονητικό σχεδιασμό τους.








Ασκήσεις screen/Άσκηση 31


Seal Vs 1-3-1 Zone


Nuggets/3 Down counter


Ασκήσεις ελευθέρων βολών/Άσκηση 14